Streszczenia: Brigitte Laurier, córka francuskiego polityka, zakochuje się w sekretarzu swego ojca, Michelu i wszelkimi sposobami stara się go skłonić do małżeństwa. Gdy dziewczyna zauważa, że jej wybranek flirtuje ze swoją dawną sympatią, postanawia posłużyć się tą samą bronią. Wkrótce Brigitte zawiera znajomość z bogatym arystokratą, który proponuje jej wyjazd na romantyczną wycieczkę... ... Dla filmu "Paryżanka" Chaplin wybrał intrygę pozornie zbliżoną do teatru bulwarowego. Maria Saint-Claire (Edna Purviance) chce opuścić swoją małą wioskę francuską i wyjechać do Paryża z Janem, którego kocha (Carl Miller). Nagła śmierć ojca zatrzymuje Jana. Maria odjeżdża sama. W kilka lat później zostaje kochanką bogatego i cynicznego Piotra Revela (Adolphe Menjou). Pewnego dnia Maria i Jan, który jest malarzem, spotykają się przypadkowo. Kochają się jeszcze. Myślą o małżeństwie, lecz matka Jana odradza je synowi. Maria odchodzi do Piotra Revela. Jan błaga, by wróciła do niego, ale Maria odmawia. Jan popełnia samobójstwo w lokalu nocnym na Montmartrze.. Maria uświadamia sobie, że zawsze nienawidziła Revela. Porzuca go, by zamieszkać na wsi z matką Jana.. ... Do sceny w restauracji Chaplin polecił wykonać dekorację o czterech ścianach, wbrew przyjętym zwyczajom. Operator, realizator i inspicjenci znajdowali się na zewnątrz tego ogrodzenia i fotografowali aktorów przez otwór zrobiony w ścianie. Była tam orkiestra, która grała jak w prawdziwej luksusowej restauracji. Prawdziwi kelnerzy podawali statystom prawdziwe dania, a Adolphe Menjou w roli Piotra robił oko do spotkanej przypadkowo kobiety, Edny Purviance, jedzą homara po amerykańsku i piją autentycznego francuskiego szampana. W ten sposób z większą naturalnością mógł grać hulakę... Scena w restauracji, na którą Chaplin zużył długie tygodnie, nie weszła do ostatecznej wersji filmu. Kiedy szło o sztukę, wydatki nie wchodziły w rachubę dla tego rzekomego skąpca. Miał już wówczas zwyczaj robić krótkie próbne filmy, które pokazywał przyjaciołom i zamykał następnie w swoim blokhauzie z tajemnicami. Chaplin grał w "Paryżance" bardzo małą rolę grooma. Zgodnie ze swoimi zwyczajami odegrał jednak dla każdego aktora, dla każdego statysty, wszystkie szczegóły, wszystkie odcienie ich ró1. Częstokroć aktorzy byli zbyt ulegli. Wytwarzało się wrażenie, że Chaplin występuje w każdej scenie, w dziesięciu rolach, dzięki jakimś technicznym trickom. Spostrzegając to wpadał w gniew i żądał od swoich zbyt wiernych naśladowców, by przejawiali własną indywidualność.