Streszczenia: Fragment rozdziału III. "Narodziny Charliego" Charles Chaplin stanął po raz pierwszy przed kamerą 5 stycznia 1914 roku; grał w komedii "Aby zarobić na życie / Making a Living". Film ten był reżyserowany przez aktora i reżysera Henryka Pathe Lehrmanna, który również sam grał w tym filmie. Ten były kierowca autobusowy, świeżo przybyły do Nowego Jorku emigrant austriacki, wyrobił sobie pozycję w atelier podając się bezczelnie za przedstawiciela słynnej firmy Bracia Pathe. Zamierzał opuścić Mack Sennetta i pójść za Fordem Sterlingiem do atelier Transatlanticu, wytwórni założonej przez Carla Laemlego, rywala Kessela i Baumana. Pathe Lehrman, któremu polecono nakręcić film z początkującym, małym i zarozumiałym Anglikiem, dał Chaplinowi rolę oszusta bez grosza, podającego się za lorda. W pierwszej scenie oszust naciąga na pięć franków Lehrmanna, grającego w swoim własnym filmie. download this picture in higher resolution: 900x680 Chaplin ubrany był wytwornie: cylinder, długi szary surdut, nakrochmalone mankiety, krawat, sztywny gors, lakierki. Jego gęste wąsy wyglądały wyzywająco, podobnie jak monokl, poprzez który oszust spoglądał na swoje ofiary. Czarny typ dostaje się do czcigodnej rodziny. Zaleca się do córki, blondynki o włosach rozpuszczonych i przewiązanych szeroką kwiecistą wstążką. Rzekoma dystynkcja oszusta robi wrażenie na matce, otyłej damie w jedwabnej sukni, w boa z piór, która mieszka w pięknej willi w stylu pseudo hiszpańskim. Ale oto zjawia się narzeczony panienki, ów naiwniak, który dał się naciągnąć na pięć franków i obwieszcza, że rzekomy lord jest nędzarzem. Mniejsza o to, oszust jest zdecydowany zarobić, zdobyć majątek nie licząc się z żadnymi skrupułami. Zostaje dziennikarzem. Kariera jego uzależniona jest od zdobycia pewnej sensacyjnej fotografii. Wykrada ją swojemu rywalowi. Rozpoczyna się szalona gonitwa... Fragment książki: "Chaplin Nieśmiertelny Włóczęga" Film ukazuje Charliego jako oszusta (może słuszniej byłoby go nazwać kombinatorem), który pożycza pieniądze od pewnego fotoreportera, zaleca się do jego dziewczyny, wreszcie kradnie mu aparat fotograficzny i następnie ścigany przez poszkodowanego usiłuje zbiec, dając nura w welkomiejski tłum. Powoduje to pogoń przez pełne kurzu ulice Hollywoodu aż do schodów, prowadzących do sypialni jakieś kobiety, gdzie Charlie ukrywa się przed ścigającym go fotoreporterem. Ten jednak dociera w ślad za nim do sypialni i zaczyna walczyć z Charliem ukrytym w pościeli, by w końcu stwierdzić, że to nie Charlie, lecz owa kobieta. W tym momencie zjawia się jej mąż i widząc co się dzieje - wpada w furię. Rozpoczyna się następny z kolei pościg, w którym biorą udział wszystkie "keystonowskie gliny". Całość kończy się sukcesem Charliego, który przybywa pierwszy do redakcji gazety i zwycięa rywala dostarczając tak pożądane sensacjne zdjęcie fotograficzne. Ten film zjawił się na ekranach 2 lutego 1914 roku. Nie podobał się. O Charliem gazety wspominały jako o Chapmanie lub Chatlinie, lub też nazywały go Edgarem-Anglikiem. Niemniej jednak niektóre pisma chwaliły go. "The Moving Picture World" napisał: "Zręczny odtwórca roli oszusta... jest czystej wody aktorem komediowym". Inni znów nie zgodzili się z tą opinią i orzekli, że daleko mu do Forda Sterlinga.